Τριγύρω σιωπή κι η πόλη μια ξένη,
στο τζάμι βροχή, παλιά ερωμένη,
αδειάσαν οι δρόμοι, κανένα σημάδι,
νυχτώνει, χαράζει, για μένα σκοτάδι.
Ποιος ξέρει που να ‘σαι, ποιον ήλιο κοιτάζεις,
ποια αστέρια κρατάς, σε ποια χέρια πλαγιάζεις,
ζωή που με βγάζεις.
Τριγύρω σιωπή, καπνός και τσιγάρο,
μικραίνει ο κόσμος, για που να σαλπάρω,
καράβι η ζωή μας δεμένο σε ντόκο,
κι αν κάτι μας δίνει, το παίρνει με τόκο.
Ποιος ξέρει που να ‘σαι, ποιον ήλιο κοιτάζεις,
ποια αστέρια κρατάς, σε ποια χέρια πλαγιάζεις,
ζωή που με βγάζεις.