Το ’να πόδι μες στη βάρκα
τ’ άλλο πόδι στη στεριά.
Λύσε, ξεκινάμε
κι όπου θέλεις πάμε.
Φέρε πρίμα το βοριά.
Ένα μάτσο φιλαράκια
πλήρωμα για τη χαρά,
ήταν καλοκαίρι,
ντάλα μεσημέρι
κι είχε η βάρκα μας φτερά.
Έγια μόλα
μες στα “όλα”
σαν ατρόμητοι “Σεβάχ”.
Τώρα έφυγε η τρέλα
και μας έμεινε το “αχ”.
Βάζαμε μαζί τα φράγκα
για τσιγάρα και καφέ.
Κάναμε το μάγκα
κι ήρθε η μαρμάγκα
και μας έφαγε, αδερφέ.
Κόβαμε τα παντελόνια
μπαίναμε μες στις σπηλιές,
έπιαναν χταπόδια
τα γυμνά μας πόδια
μες στης γης τις αγκαλιές.
Έγια μόλα
μες στα “όλα”
σαν ατρόμητη “Σεβάχ”.
Τώρα έφυγε η τρέλα
και μας έμεινε το “αχ”.