Μάτια μου όμορφα μη ρίχνετε ψιχάλες,
είναι μικρή η ζωή και οι χαρές δεν είναι πολλές
Πήρε ο χρόνος μαύρη κλωστή κεντάει
αυτόν το δύσκολο τον κόσμο με μαύρες στιγμές
Λίγα τα όμορφα, λίγα τα μαγεμένα,
τις πίκρες ξέχασε, ψάξε βρες τα και δες
πως πάνω απ’ όλα μονάχα μετράει
να μου χαμογελάς καθώς περνάει το χθες
Στα όμορφα μάτια σου το γκρίζο μην το βάζεις
δε σου ταιριάζει σου λέω, δεν είναι καλό
Το φως σου αγάπη μου μη θες να το σκιάζεις
με παραμύθια που ‘χουνε τέλος κακό
Κοίτα ματάκια μου τον ήλιο που ξυπνάει
κι ανάσα δίνει στου κόσμου αυτού τα νεκρά
Σε τούτη τη ζωή που μας κακογερνάει
σκούπισε τα μάτια σου και κοίτα ψηλά…
Μάτια λουσμένα με του ουρανού το χρώμα,
τα γκρίζα σύννεφα διωξ’ τα μακριά,
διώξε μαζί κι όλα τα πικραμένα
που σου ματώνουν τόσο καιρό την καρδιά
Μάτια μου όμορφα, μάτια μου μαγεμένα,
που από τα βλέφαρα σου κρέμομαι σαν φύλλο ξερό
Μη μου δακρύζεις γιατί μπορεί να πέσω
και να με σύρει ο άνεμος στης μοναξιάς το κενό