Θάλασσα δώσ’ μου τον ανθό
που μου κρατάς στα βάθη
να τον μυρίσω κι ας χαθώ
μαζί μ’ αυτόν που εχάθη.
Κύμα θα γίνω να περνώ
κι αλμύρα να μ’ ανάφτει,
να κλαίω βράδυ και πουρνό
την ομορφιά του ναύτη.
Να κλαίω βράδυ και πουρνό
την ομορφιά του ναύτη.
Θάλασσα δώσ’ μου τον καλό
άντρα μου να τον πάρω,
στεφάνι βάλω τον γιαλό
μαζί σου να σαλπάρω.
Κύμα θα γίνω να περνώ
κι αλμύρα να μ’ ανάφτει,
να κλαίω βράδυ και πουρνό
την ομορφιά του ναύτη.
Να κλαίω βράδυ και πουρνό
την ομορφιά του ναύτη.