Πού είναι τα λόγια που ‘λεγες
οι όρκοι και τα χάδια
και τα ολόγλυκα φιλιά
που μου ‘δινες τα βράδια
Ξέχασες που μου έλεγες
τρελά πως μ’ αγαπούσες
κι ότι χωρίς εμένανε
να ζήσεις δεν μπορούσες
Μα τώρα μ’ απαρνήθηκες
για μένα δε σε νοιάζει
και κάθε μέρα βάσανα
μες στην καρδιά μου βάζεις
Μα δεν πειράζει, θα σκεφτείς
μια μέρα το τι κάνεις
χωρίς αιτία κι αφορμή
που θες να με ξεκάνεις
Μα δεν πειράζει, θα σκεφτείς
μια μέρα το τι κάνεις
χωρίς αιτία κι αφορμή
που θες να με ξεκάνεις