Υπάρχουν άνθρωποι πολλοί
μέσα στην κοινωνία
που ζουν με το παράπονο
και με την αγωνία.
Τυραννιούνται στην ζωή τους
για να βγάλουν το ψωμί τους.
Κοιτάζουν μες στην φτώχια τους
να ζήσουν τα παιδιά τους,
είναι πολλά κι αμέτρητα
αυτά τα βάσανα τους.
Τυραννιούνται στην ζωή τους
για να βγάλουν το ψωμί τους.
Μέσα σ’ αυτούς είμαι κι εγώ
και από φτώχια ξέρω
από τα μικρά τα χρόνια μου
παλεύω κι υποφέρω.
Τυραννιέμαι στην ζωή μου
για να βγάλω το ψωμί μου.