Σκόρπια χαρτιά για τη ζωή επαναστάσεις
κι εγώ να ζω την ευτυχία του ποτέ
να παίρνει ο έρωτας μεγάλες διαστάσεις
σ’ ένα ποτήρι από κρασί
σε ένα ναι που λες εσύ.
Αχ, να ‘ναι το στήθος σου της σάρκας μου κομμάτι
και το μακό σου πεταμένο στο κρεβάτι.
Σε βραδιές αϋπνίας με στυλό διαρκείας
ζωγραφίζω εσένα που ποτέ δε θα βρω
Σε βραδιές αϋπνίας με στυλό διαρκείας
γράφω λόγια για σένα που ποτέ δε θα πω…
Σκόρπιες στιγμές δικαιοσύνη κι αδικία
κι εγώ να ζω στην ευτυχία του μετά
να παίζει ο έρωτας με χίλιες και καμία
σε ένα πρόσωπο χλωμό
σε μια βραδιά όλο θυμό
και τα γυαλιά μου μ τα ρούχα πεταμένα
να παίζουν άνισα παιχνίδια νυσταγμένα….
Σε βραδιές αϋπνίας με στυλό διαρκείας
ζωγραφίζω εσένα που ποτέ δε θα βρω
Σε βραδιές αϋπνίας με στυλό διαρκείας
γράφω λόγια για σένα που ποτέ δε θα πω…