Ήσουν μια κούκλα σε βιτρίνα αισθημάτων
Μια ταμπέλα με ονόματα θυμάτων
Κι έγινες τώρα ακρογιαλιά στο καλοκαίρι μου
Στης μοναξιάς τον ουρανό το μόνο αστέρι μου
Κι αν ένα τίποτα για σένα είμαι εγώ
Κι αν με έχεις σπάσει σαν τον κρίκο μιας καδένας
Την προδοσία την αγάπησαν πολλοί
Μα τον προδότη δεν αγάπησε κανένας
Την προδοσία την αγάπησαν πολλοί
Μα τον προδότη δεν αγάπησε κανένας
Ήσουν μια άχρωμη αβέβαιη εικόνα
Κι από μένα τ’ όνειρό σου πήρε χρώμα
Κι αν τον καημό σαν φυλακή ρούχο μου φόρεσες
Να μ’ αρνηθείς χωρίς ντροπή πες μου πώς μπόρεσες
Κι αν ένα τίποτα για σένα είμαι εγώ
Κι αν με έχεις σπάσει σαν τον κρίκο μιας καδένας
Την προδοσία την αγάπησαν πολλοί
Μα τον προδότη δεν αγάπησε κανένας
Την προδοσία την αγάπησαν πολλοί
Μα τον προδότη δεν αγάπησε κανένας