Quel flor qu’ tita murcha
quel crianca qu’tita tchora
quel nuvem qu’tita passa
‘E sodade…
‘E tristeza…
‘E lembranca di nha infancia
‘E fantasia daquel mesa
recheode de cosa sabe
pa consola nha fraqueza
Λουλούδι που πεθαίνει
και αυτό το παιδί που λείπει
το σύννεφο που φεύγει
αναμνήσεις γεμάτες λύπη
Είναι η μνήμη που γεμίζει
με φαντασία τους άδειους τοίχους
και κάθε στροφή
στο παρελθόν μου επιστροφή
Mundo ta muda
ma nha estoria ta f’ca
Αλλάζει η γη
και η ιστορία διαρκεί
‘E lembranca di nha infancia
‘E fantasia daquel mesa
recheode de cosa sabe
pa consola nha fraqueza
Mundo ta muda
Αλλάζει η γη
ma nha estoria ta f’ca
η ιστορία διαρκεί
Mundo ta muda
Αλλάζει η γη
ma nha estoria ta f’ca
η ιστορία διαρκεί