Της είπα μια νύχτα να μείνει,
της είπα θα πιω ό,τι πίνει,
και ήπιαμε μες στο μπαράκι
ποτήρια γεμάτα φαρμάκι.
Μου είπε μας κάνανε πότες
της μαύρης καρδιάς οι προδότες.
Της είπα πονάμε κι οι δύο,
μου είπε ας πιούμε άλλα δύο.
Είναι άτιμο να σε πουλάνε
και συμπόνια μετά να ζητάνε.
Όταν σπάνε καρδιές π’ αγαπάνε,
μ’ ένα “αχ!” τα γυαλιά δεν κολλάνε.
Της είπα σε λίγο χαράζει,
μου είπε κανείς δε μας βιάζει,
εδώ θα βρεθούμε και πάλι
φαρμάκι, τσιγάρο, μπουκάλι.
Είναι άτιμο να σε πουλάνε
και συμπόνια μετά να ζητάνε.
Όταν σπάνε καρδιές π’ αγαπάνε,
μ’ ένα “αχ!” τα γυαλιά δεν κολλάνε.