Τι να σου πρωτοθυμηθώ, τι να πρωτοξεχάσω;
Τα πικρά λόγια σου, την πέτρινη καρδιά σου
ή τα φριχτά μαρτύρια που τράβηξα κοντά σου;
Δε φτάνει που μου στέρησες το γέλιο απ’ το στόμα,
έχεις το θράσος να λες πως μ’ αγαπάς ακόμα.
Δε θέλω να σε ξαναδώ, ούτε και να σ’ ακούσω.
Και αν θα πεθάνω κάποτε, και αν τύχει και το μάθεις,
ακόμα και στον τάφο μου, ούτε μία στο εκατομμύριο
εσύ δε θέλω να ‘ρθεις!