Αφού εσύ μου τα ‘ριξες
γιατί να με σκοτίζεις;
Εγώ ξηγιέμαι ξάστερα
κι εσύ όλο με βρίζεις.
Θέλω να είσαι τζέντλεμαν
να ‘χεις και ασικλίκι.
Να μου τα παίρνεις έξυπνα
κι όχι με νταηλίκι.
Την πρώτη καλησπέρα σου
στην τσάντα μου κοιτάζεις
κι όταν τη δεις που είν’ αδειανή
αρχίζεις και γκρινιάζεις.
-Γεια σου Γεωργία μου, γεια σου!
Σα να μου ‘χεις γραμμάτιο
και με τουπέ τα παίρνεις.
Γραμμή στο τζογαδόρικο
μου πας και τα πασαίρνεις.
Στο κάτω-κάτω της γραφής
θα σου την αμολήσω
γιατί βιολί δεν είν’ αυτό
στην ψάθα να ψοφήσω.