Θα ταξιδεύω με κορμί ζεστό
καρδιά σε χάρτη ανοιχτό,
στης Μεσογείου τα χρυσά νερά
με ενός Αγίου τα φτερά.
Πάντα εκεί θα πετώ, Αλεξάνδρεια Βηρυτό
σαν αδόκιμο ουρανό.
Πάντα εκεί θα πονώ, με μαχαίρι αλγερινό
βαθιά θα κοπώ
σ’ αγαπώ.
Εδώ γεννήθηκα τρεις χιλιάδες χρόνια πριν
ούτε σ αρνήθηκα
μόνο σ’ αγαπώ
και ταξιδεύω.
Θα ταξιδεύω μ ένα φως γλυκό
παλιό ποτάμι μυθικό,
από τον Νείλο ως τον Λιβυκό
θα ψάχνω φίλο παιδικό.
Πάντα θα μαι εκεί Κρήτη, Κύπρο, Κορσική
πανάκι ελαφρό στον αφρό,
πάντα εκεί θα μεθώ απ τα μάτια που ποθώ
το μαύρο κρασί θα σαι εσύ.
Εδώ γεννήθηκα τρεις χιλιάδες χρόνια πριν
ούτε σ αρνήθηκα
κι όσο σ’ αγαπώ
θα ταξιδεύω……
θα ταξιδεύω…