Αγαπημένε η ζωή
Κυλάει σαν ποτάμι
Πίνει απ’ τα δάκρυα βροχή
Μα στάζει σε ένα τζάμι
Πες μου τι σημαίνει “τα λέμε”
Φεύγουν για πάντα οι στιγμές με ότι καίμε
Τα λέμε…
Τόσο γενική αυτή η φράση
Ταιριάζει τέλεια στην κρύα σου στάση
Τα λέμε…
Να αγκαλιαστούμε τελευταία φορά
Να κλαίμε…
Μπάσταρδε πονάνε οι λέξεις
Εγώ πεθαίνω και εσύ θέλεις να παίξεις
Τα λέμε…
Ποιός σου ‘χει μάθει να σκοτώνεις με ψέμα
Σκληρούς ανθρώπους να πατάς σαν εμένα
Χειρότερο κι από βρισιά
Τα λέμε…
Έπρεπε απλά να πεις
Αντίο…
Πόση υποκρισία γλιτώνεις
Θέλει να έχεις ψυχή να πληγώνεις
Τα λέμε…
Είναι της καρδιάς μου απορία
Ανωτερότητα δε θέλω καμία
Κυλιέμαι…
Νομίζεις πέφτω χαμηλά
Μα εγώ τιμάω το τέλος και νιώθω
Μπάσταρδε πονάνε οι λέξεις
Εγώ πεθαίνω και εσύ θέλεις να παίξεις
Τα λέμε…
Ποιος σου ‘χει μάθει να σκοτώνεις με ψέμα
Σκληρούς ανθρώπους να πατάς σαν εμένα
Χειρότερο και από βρισιά
Τα λέμε…
Έπρεπε απλά να πεις
Αντίο, τελειώσαμε, φύγε!
Μην τολμήσεις να με δεις ξανά
Δεν τα λέμε πια ποτέ
Θέλω μόνο να ξεχάσω
Μπάσταρδε πονάνε οι λέξεις
Εγώ πεθαίνω και εσύ θέλεις να παίξεις
Τα λέμε…
Χειρότερο και από βρισιά
Τα λέμε…
Άκου κάτι αληθινό
Αγάπη μου αντίο, πονάω..
…. γαμώτο!