Τ’ αντρειωμένου τ’ άρματα
δε πρέπει να πουλιώνται,
μόν’ πρέπει μπρος στην εκκλησιά
και εκεί να λειτουργιώνται
Πρέπει να κρέμονται ψηλά
σε πύργο αραχνιασμένο,
να τρώει σκουριά το σίδερο
κι η γη τον αντρειωμένο
Μοσχολιού ΒίκυΚηλαηδόνης Λουκιανός1978
Τ’ αντρειωμένου τ’ άρματα
δε πρέπει να πουλιώνται,
μόν’ πρέπει μπρος στην εκκλησιά
και εκεί να λειτουργιώνται
Πρέπει να κρέμονται ψηλά
σε πύργο αραχνιασμένο,
να τρώει σκουριά το σίδερο
κι η γη τον αντρειωμένο
Το τραγούδι «Τ’ αντρειωμένου τ’ άρματα» παρουσιάζεται σε ερμηνεία Μοσχολιού Βίκυ. Κυκλοφόρησε το 1978 και ανήκει στο μουσικό είδος «Παραδοσιακό». Περιλαμβάνεται στον δίσκο «Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάου- μπόυ». Τη μουσική έγραψε Κηλαηδόνης Λουκιανός. Θεματικά, το τραγούδι εντάσσεται στην κατηγορία «Ζωής». Παρακάτω θα βρείτε ολόκληρους τους στίχους.