Χωρίς πανό διαμαρτυρίας
χωρίς φωνές ρωτώ “γιατί”
μα μέσον επικοινωνίας
έχω μονάχα τη σιωπή
Στην απέναντι όχθη γιατί τώρα περνάς;
Τη δική μου αγάπη για μιαν άλλη ξεχνάς;
Για να έχεις τα πάντα τόσοι κόποι και μόχθοι
κι όμως βλέπω να φτάνεις στην απέναντι όχθη…
Χωρίς να ψάχνω εξηγήσεις,
χωρίς το δίκιο να ζητώ
Απλά ρωτάω γιατί φεύγεις
αφού το ξέρεις σ’ αγαπώ
Στην απέναντι όχθη γιατί τώρα περνάς;
Τη δική μου αγάπη για μιαν άλλη ξεχνάς;
Για να έχεις τα πάντα τόσοι κόποι και μόχθοι
κι όμως βλέπω να φτάνεις στην απέναντι όχθη..