Στη ντισκοτέκ, στην παλιά ντισκοτέκ
Στη ντισκοτέκ την παλιά φέραν νέα φώτα
στρώσαν καινούρια χαλιά κι άνοιξαν την πόρτα.
Ρόδα τσάντα και κοπάνα και μαρσάρω τη Husqvarna
κι οι μπαρμπάδες στις διαβάσεις τρέχουν μη τους πάρω σβάρνα.
Φοράω το δερμάτινο και τη see through φανέλα
και κάνω μια κωλιά μπροστά στη Barbarella.
Μου λέει το γκομενάκι μου “Give a bit a MMM to me”
της λέω ασ’ τα εγγλέζικα και μπαίνω στο ζουμί
πάμε να κουνηθούμε κάτω απ’ τη ντίσκο μπάλα
τώρα που ο D.J. μιξάρει “Collegialla”.
Χορεύω Michael Jackson με καμαρώνουν όλοι
κι η άσπρη μου η κάλτσα φωσφορίζει στο στρομπόλι
κι ήταν όλοι τους εκεί η Σοφία κι ο Σταμάτης
Πάνος, Στάθης και Καιτούλα κι ο Χαλίφης της Βαγδάτης.
Όμως δεν ήρθες εσύ, το χαμόγελό σου,
λείπει η ζωή μου η μισή κι ότι είν’ δικό σου.
Κι η μουσική (κι αυτή) δεν έχει όπως εχτές ρυθμό
η νύχτα πια (κι αυτή) δεν τρέχει και τον χορό ξεχνώ.
Τα γέλια με (αχα) πειράζουν και στον πολύ καπνό
ψάχνω τριγύρω μου και προσπαθώ να σε βρω.
(Στη ντισκοτέκ, στην παλιά ντισκοτέκ)
Στη ντισκοτέκ ο ρυθμός έχει τώρα αλλάξει
ξένος μου μοιάζει ο χορός που μου `χες διδάξει.
Τώρα προστάζει η μόδα το φίλημα στο χέρι
του κάθε hommo sapiens που έχουν για πορτιέρη
μπλουζάκι Enterprise και ντουμσι ντουμσι ντουμ
κοσμογονία έκσταση σαν δόκτορα τον Doom
“Συγγνώμη κύριε μου, πίνετε το ποτό μου”
“Τι λέτε κύριε μου, αυτό ειν’ το κολατσιό μου”
Κι ήμουν απ’ αυτούς που στίχους δεν μπορούν να μάθουν
τώρα η καλύτερή μου, στίχοι πλέον δεν υπάρχουν
μαθαίνω όμως τα εύκολα και λιγοστά λογάκια
θα τραγουδώ σε λίγο τα σκυλοσουξεδάκια
Paparazzi και μοντέλα, ηθοποιοί αποτυχημένοι
αφού όλοι διασκεδάζουνε γιατί είσαι λυπημένη;
Είναι που λείπεις εσύ, το χαμόγελό σου
λείπει η ζωή μου η μισή κι ότι είν’ δικό σου
Κι η μουσική (κι αυτή) δεν έχει όπως εχθές ρυθμό
η νύχτα πια (κι αυτή) δεν τρέχει και τον χορό ξεχνώ.
Τα γέλια με (αχα) πειράζουν και στον πολύ καπνό
ψάχνω τριγύρω μου και προσπαθώ να σε βρω.
(Στη ντισκοτέκ, στην παλιά ντισκοτέκ)