Θα πεις αργά, θα πω νωρίς
Θα πω μαζί, θα πεις χωρίς
Θυμήσου που σου έλεγα πως θα σ’ αγαπώ
Θυμήσου που μου χάριζες γυαλιά για να κοπώ
Μια νύχτα στο κρεβάτι σου ζητούσα στοργή
Μα φύσαγε και χιόνιζε αγάπη μου κι εκεί
Τώρα κοιτάζεις έξω
Και με σύννεφα θέλεις να φύγεις νύχτα
Αλλού να πας
Που πας
Αλήθεια πως μπορείς
Πως θα ζεις μ’ εμένανε χωρίς
Που θα πας
Οι άνθρωποι μικροί και σκληροί
Μια ζούγκλα η ζωή
Που θα πας
Θυμήσου πόσο πρόσεχα μη μου πληγωθείς
Θυμήσου που περίμενα τρεις μέρες για να `ρθεις
Μια νύχτα που μου έκλαιγες ως το άλλο πρωί
Σε φίλαγα μα χιόνιζε αγάπη μου κι εκεί