Στέκεσαι στη πόρτα με κοιτάς
θέλεις να δω ότι μ’ αφήνεις δακρυσμένος
δεν σου πάει εσένα να πονάς
ούτε να είσαι λυπημένος
Ποτέ σε ένα αντίο δεν κλαίνε και οι δύο
κλαίει μονάχα αυτός που αγάπησε καρδιά μου πιο πολύ
άσε με εδώ στο κρύο να κλάψω εγώ για δύο
που απόψε φεύγεις και μου παίρνεις μ’ ένα αντίο τη ζωή
Είναι ο δικός μας χωρισμός
μία ταινία που μας δόθηκαν οι ρόλοι
το σενάριο γράφει δυστυχώς
ότι στο τέλος μένω μόνη
Ποτέ σε ένα αντίο δεν κλαίνε και οι δύο
κλαίει μονάχα αυτός που αγάπησε καρδιά μου πιο πολύ
άσε με εδώ στο κρύο να κλάψω εγώ για δύο
που απόψε φεύγεις και μου παίρνεις μ’ ένα αντίο τη ζωή
Εσύ δεν έχεις το δικαίωμα να κλαις
αυτό σου λέω είναι δική μου υπόθεση
αφού απ’ τους δυο μας το αντίο εσύ το λες
τί λόγο έχεις και πικραίνεσαι εσύ