Ποιος το ξέρει, ποιος το ξέρει
Που γυρνάς τη νύχτα αυτή
Ποιος καημός και ποιο νυχτέρι
Σου ματώνουν την ψυχή
Σβήνουν τ’ άστρα ένα ένα
Κι όσα σου `χα ειπωμένα
Έγιναν δάκρυα παγωμένα,
γίνανε σιωπή
Κρύβει η νύχτα το φεγγάρι
Κι ούτε φως, ούτε λυχνάρι
Να μας βγάλει απ’ το ψέμα
κι από τη ντροπή
Ποιος βοριάς την πόρτα ανοίγει
Και για σένανε ρωτά
Τούτη η νύχτα πως θα φύγει
δίχως φως, χωρίς φωτιά
Σβήνουν τ’ άστρα ένα ένα
Κι όσα σου `χα ειπωμένα
Έγιναν δάκρυα παγωμένα,
γίνανε σιωπή
Κρύβει η νύχτα το φεγγάρι
Κι ούτε φως, ούτε λυχνάρι
Να μας βγάλει απ’ το ψέμα
κι από τη ντροπή