T’ ομολογώ πως δε περίμενα ποτέ πίσω να έρθω
Πάει πολύς καιρός που ζούμε χωριστά εμείς οι δυο
Ομολογώ πως δε περίμενα ποτέ εγώ ν’ αλλάξω
Να ξεχάσω το σκληρό μου εγωισμό
Ομολογώ πως είχα πει σ’ εσένα εγώ δε θα γυρίσω
Μα δεν μπορούσε ούτε στιγμή να σε ξεχάσει το μυαλό
Ομολογώ ότι είχα πει πως τώρα πια μόνος θα ζήσω
Μα όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν σε γκρεμό
Έχω ανάγκη να σ’ αγγίζω, να σ’ αγαπάω, να σε φροντίζω
Έχω ανάγκη να σε φιλάω, να σε πιστεύω, να σου μιλάω
Έχω ανάγκη να ζω για σένα να σε λατρεύω απελπισμένα
Τ’ ομολογώ, τ’ ομολογώ
Ομολογώ κάποιες βραδιές χωρίς καρδιά είχα πιστέψει
Πως θα κατάφερνα και πάλι εγώ μονάχος μου να ζω
Μα ότι σκέφτηκα και είπα τώρα πια το ‘χω ανατρέψει
Ομολογώ ότι ακόμα σ’ αγαπώ
Ομολογώ τον εαυτό μου είχα πείσει πως θ’ αντέξει
Μα ο χωρισμός μας τελικά ήτανε λάθος τρομερό
Κι αν με τις πράξεις μου αυτές εσένα εγώ έχω πονέσει
Ομολογώ πως είσαι ο λόγος για να ζω
Έχω ανάγκη να σ’ αγγίζω, να σ’ αγαπάω, να σε φροντίζω
Έχω ανάγκη να σε φιλάω, να σε πιστεύω, να σου μιλάω
Έχω ανάγκη να ζω για σένα να σε λατρεύω απελπισμένα
Τ’ ομολογώ, τ’ ομολογώ
Ομολογώ πως δε περίμενα να έρθω