Μας επιτρέπουν τα τσιγάρα, τα ποτά,
δε μας δίνουν ένα όπλο στο χέρι.
Σκοτώνουν νόμιμα και βραχυπρόθεσμα
γιατί πεθαίνω κι αυτοί εισπράττουν.
Είμαι θησαυρός – κινούμενος στόχος.
Οι εξαρτήσεις δε φέρνουν λύσεις.
Χωρίς κακές συνήθειες όμως πώς να περάσει η μέρα.
20 σφαίρες σ’ ένα πακέτο που μου κοστίζει κάπου 4 ευρώ
για να γκρεμίσω, για να ισιώσω,
για να αναπνεύσω δηλητήριο πρέπει να πληρώσω.
Κρύβονται πίσω από το δικαίωμα της επιλογής μου
και είμαι παράνομος όταν θυμώσω.
Αυτοκτονίες από τα χρέη,
γονείς μας ήρωες που πήγαν να το παίξουνε γενναίοι.
Μα όταν κοιμόντουσαν υπήρχε σχέδιο,
60 χρόνια σε ναρκοπέδιο
για μια συνταγή που μύριζε γλυκό.
Είναι τρελοί και μας τρελαίνουν,
μας ξεπουλάνε και επιμένουν
σχιζοφρενείς που δε νυστάζουνε ποτέ.
Αν θα ξυπνήσω, πώς θα ξυπνήσω
μ’ ένα τηλέφωνο από μια τράπεζα,
μ’ έναν ιδιοκτήτη να μου χτυπάει την πόρτα.
Θα σου ζητάνε τα λεφτά τους υγιείς
και θα περνάς μία ζωή μες στην αρρώστια.
Μες σ’ αυτόν τον κόσμο καίγομαι
ποιος γλιτώνει απ’ τη φωτιά.
Τώρα τ’ αρχίδια μου θα πάρετε
είχε γράψει ο αυτόχειρας στον τοίχο.
Ευτυχώς που οι πεθαμένοι δεν πληρώνουν ζωντανούς
Menu