Επισκέπτη μου τι θέλεις τέτοια ώρα
και την πόρτα μου χτυπάς στα σκοτεινά;
Αν σ’ έχει στείλει εκείνη που ‘χει φύγει
δεν μπορώ να τη δω ποτέ ξανά.
Με τι πρόσωπο ζητάει να μ’ αντικρίσει;
Με τι πρόσωπο συγγνώμη θα μου πει;
Αχ, τώρα πια δικάστηκε να ζήσει
μοναχή βουτηγμένη στη ντροπή.
Και να το ‘θελα να γύριζε σε μένα
το φιλότιμο θα μου το αρνηθεί.
Πώς να φιλήσω δυο χείλη προδομένα,
που να βρω την καρδιά και την ψυχή;
Με τι πρόσωπο ζητάει να μ’ αντικρίσει;
Με τι πρόσωπο συγγνώμη θα μου πει;
Αχ, τώρα πια δικάστηκε να ζήσει
μοναχή βουτηγμένη στη ντροπή.