Να ‘ξερα των άστρων το σκοπό
να στον λέω, να σε νανουρίζω.
Να ‘μουνα θεός να σου το πω:
“Πάρ’ τον Γαλαξία, σ’ τον χαρίζω”.
Πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ.
Μου ‘ταξες ταξίδι να με πας
όσο μακριά ο κόσμος φτάνει.
Πού αλλού, καρδιά μου, να με πας;
Πήγα στον παράδεισο και φτάνει.
Πόσο μ’ αγαπάς, πόσο μ’ αγαπάς.
Μάλαμα στα τζάμια το νερό
κι ούτε μια σταγόνα δεν ορίζω.
Όλο μου το βιός, ό,τι φορώ
η ψυχούλα μου και στη χαρίζω.
Πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ.