Mην κρύβεσαι πίσω από το δάκρυ σου
και μην μου λες λόγια που πονάνε,
μην δίνεσαι κάν’ το για χάρη σου,
μην χαραμίζεις την ζωή για ένα βράδυ σου.
Αν ξημερώσει που θα πας και ποιον θα βρεις
όπου κι αν πας πάλι μπροστά μου θα βρεθείς…
Μοίρασέ τα όπως θέλεις πάρε ό,τι σου ανήκει
εσύ μείνε στην Αθήνα και εγώ στην Θεσσαλονίκη
και αν ο δρόμος σου σε βγάλει κάποια μέρα στον βορρά
μην διστάσεις να χτυπήσεις μια πόρτα όπως παλιά.
Mην κρύβεσαι μες στην ομίχλη σου
αφήνεις κάτω αποτυπώματα στην γη
νομίζεις χάθηκες και ίσως να ξέφυγες
ήσουν και θα είσαι στην ζωή μου μια πληγή.
Αν ξημερώσει που θα πας και ποιον θα βρεις
όπου κι αν πας πάλι μπροστά μου θα βρεθείς…
Μοίρασέ τα όπως θέλεις πάρε ό,τι σου ανήκει
εσύ μείνε στην Αθήνα και εγώ στη Θεσσαλονίκη
κι αν ο δρόμος σου σε βγάλει κάποια μέρα στο βορρά
μη διστάσεις να χτυπήσεις μια πόρτα όπως παλιά.