Μετάβαση στο περιεχόμενο
Search
  • Αρχική
  • Στίχοι
Menu
  • Αρχική
  • Στίχοι

"Μέρες αργίας" στίχοι

Διάφανα ΚρίναΔιάφανα Κρίνα1996

ΣΤΙΧΟΙ

Ξέρω πως θα `ρθει και δε θα `μαι όπως είμαι,
να τον δεχτώ με το καλύτερο παλτό μου.
Μήτε σκυμμένος στις σελίδες κάποιου τόμου,
εκεί που υψώνομαι να μάθω ότι κείμαι.

Δε θα προσεύχομαι σε σύμπαν που θαμπώνει,
δε θα ρωτήσω αναιδώς, πού το κεντρί σου;
Γονιός δε θα `ναι να μου πει, σήκω και ντύσου
καιρός να ζήσουμε παιδί μου, ξημερώνει.

Θα `ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου
κι εκλιπαρώ φανατικά λίγη γαλήνη.
Θα `ρθει σαν πύρινο παράγγελμα που λύνει
όρους ζωής και την αδρή χαρά του κόσμου.

Δε θα μαζεύει ουρανό για να με πλύνει,
δε θα κρατά βασιλικό ή φύλλα δυόσμου.
Θα `ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου
Θα `ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου
Θα `ρθει την ώρα που σπαράσσεται το φως μου…

Πληροφορίες τραγουδιού

Το «Μέρες αργίας» είναι ένα τραγούδι σε ερμηνεία Διάφανα Κρίνα. Κυκλοφόρησε το 1996 και ανήκει στο μουσικό είδος «Ελληνικό Ροκ». Περιλαμβάνεται στον δίσκο «Έγινε η απώλεια συνήθειά μας». Τη μουσική έγραψε Διάφανα Κρίνα και τους στίχους Καψάλης Διονύσης. Θεματικά, το τραγούδι εντάσσεται στην κατηγορία «Ζωής». Παρακάτω θα βρείτε ολόκληρους τους στίχους.

Στοιχεία τραγουδιού

Ερμηνεία
Διάφανα Κρίνα
Μουσική
Διάφανα Κρίνα
Στίχοι
Καψάλης Διονύσης
Άλμπουμ
Έγινε η απώλεια συνήθειά μας
Είδος
Ελληνικό Ροκ
Θεματολογία
Ζωής
Έτος
1996

Κι άλλα από Διάφανα Κρίνα

  • Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ’ την κόλαση2000
  • Κάτι σαράβαλες καρδιές1998
  • Αντί για σένα2008
  • Όπως τα χιόνια1996
  • Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ’ όνειρό μου2008
  • Δις Τζούλια2003
  • Τελευταίο ποτό με το διάβολο2003
  • Απέραντη θλιμμένη Ανταρκτική1996
  • Πολιτική Απορρήτου
  • Sitemap
Copyright © 2020-2026 - Stixoi.gr. All rights reserved.