Η μέρα αρχίζει και χάνεται
τα μάτια κλείνουν βαριά
Μια ξένη πίκρα σ’ αγάπησε, σε πονά.
Σ’ ένα τραγούδι θα κρύβεσαι
με ίδιους στίχους ξανά.
Η νύχτα πάλι σε κέρδισε σε χαιρετά.
Αλλάζεις, αλλάζεις
αλλάζεις, αλλάζεις
μέρα τη μέρα και με τρομάζεις.
Τις νύχτες κρύβεις την γύμνια σου
σε ένα καθρέπτη μπροστά
θες να κοιμήσεις τον φόβο σου
σε ξέρω καλά.
Σ’ ένα τραγούδι θα κρύβεσαι
με ίδιους στίχους ξανά
η νύχτα πάλι σε κέρδισε σε χαιρετά.
Αλλάζεις, αλλάζεις
αλλάζεις, αλλάζεις
μέρα τη μέρα και με τρομάζεις.(χ2)