Τώρα που μύρισε ο χειμώνας μανταρίνι
θυμήσου τη χρονιά με δίχως καλοκαίρι
Τότε που δεν σου άφησα το χέρι
κι ας με νικούσε αυτό που διάλεξες να γίνει
Τότε που είπες να ξεγράψεις τους χρησμούς
κι άφησες πίσω μόνο αυτά που με πονάνε
Εσύ να χτίζεις μια ζωή με αριθμούς
κι εγώ να φτιάχνω κόσμους για να σε χωράνε.
Τώρα που μύρισε ο χειμώνας μανταρίνι
με ανεμόμυλους και σύννεφα παλεύω
Κι ακόμα στο άγριο πλήθος σε γυρεύω
κι ας με νικάει αυτό που διάλεξες να γίνει
Τώρα δεν ξέρω αν διαβάζεις τους χρησμούς
μα είναι ακόμα εδώ αυτά που με πονάνε
Εσύ να χτίζεις μια ζωή με αριθμούς
κι εγώ που φτιάχνω κόσμους για να σε χωράνε.