Αν κάποιος πρέπει να μιλήσει
κι έχει να πει πολλά, είμ’ εγώ, είμ’ εγώ,
αν κάποιος πρέπει για να ρίξει
στον τοίχο μια γροθιά, είμ’ εγώ, είμ’ εγώ.
Αν κάποιος πρέπει να μιλήσει
γιατί έχει αγανακτήσει,
γιατί τα πάντα σου ‘χει δώσει
κι εσύ τον έχεις εξοντώσει
είμ’ εγώ, είμ’ εγώ.
Κι όμως, εσύ μιλάς
κι όλο παραπονιέσαι
χωρίς να ντρέπεσαι
και να στεναχωριέσαι,
κι όμως, εσύ μιλάς
και βγαίνεις κι από πάνω
γιατί έχεις μάθει να κερδίζεις
κι εγώ να χάνω.
Αν κάποιος πρέπει να πει “φτάνει”
και δεν αντέχει πια, είμ’ εγώ, είμ’ εγώ,
αν κάποιος πρέπει να τα κάνει όλα,
όλα γυαλιά καρφιά, είμ’ εγώ, είμ’ εγώ.
Αν κάποιος πρέπει να πει “φτάνει”
γιατί τον έχεις πια πεθάνει,
γιατί για σένα έχει κλάψει
και στη φωτιά τον έχεις κάψει,
είμ’ εγώ, είμ’ εγώ.
Κι όμως, εσύ μιλάς
κι όλο παραπονιέσαι
χωρίς να ντρέπεσαι
και να στεναχωριέσαι,
κι όμως, εσύ μιλάς
και βγαίνεις κι από πάνω
γιατί έχεις μάθει να κερδίζεις
κι εγώ να χάνω.