Όπου κι αν είσαι, ώρα καλή
κι ας με πονούν τα βράδια.
Θα ‘ρχεσαι μέσα στη σιωπή
να με γεμίζεις χάδια.
Κάποιες νύχτες με φεγγάρι
στο μυαλό μου θα ‘ρθεις πάλι
και θα κρατώ τη γεύση σου
απ’ το φιλί στο στόμα.
Σαν το παλιό ρεμπέτικο
που κράτησε το χρώμα…
Όπου κι αν είσαι, ώρα καλή
πάντα θα σε θυμάμαι.
Ένας τροχός είν’ η ζωή
γι’ αυτό κι όλα γυρνάνε.
Κάποιες νύχτες με φεγγάρι
στο μυαλό μου θα ‘ρθεις πάλι
και θα κρατώ τη γεύση σου
απ’ το φιλί στο στόμα.
Σαν το παλιό ρεμπέτικο
που κράτησε το χρώμα…