Μες στην Αθήνα, βρε παιδιά, αχ, έγινε πλημμύρα,
που πνίγηκαν πολλές ψυχές, είχαν κακή τη μοίρα,
κλαυθμοί, φωνές και οδυρμοί τον κόσμο εχαλούσαν,
βοήθεια φωνάζανε για να σωθούν ζητούσαν.
Αδίκως εφωνάζανε, κανείς δεν ημπορούσε,
ο Ιλισός κι ο Κηφισός τον κόσμο εχαλούσε,
την άλλη μέρα, αχ, το πρωί εμάζευαν πνιγμένους,
γέρους, κορίτσια, αχ και παιδιά, αδικοσκοτωμένους.
Στον Άη-Σάββα πνίγηκε μία δακτυλογράφος,
στο Περιστέρι, αχ και στο Φάληρο τους έκλεισε ο τάφος,
αχ, τι κακό ήταν αυτό μεγάλη τρικυμία,
στους δρόμους έμειναν πολλοί κι είναι σ’ απελπισία.