Θαρρείς και ξεκίνησαν τα όρη της Σκυθίας
εξήντα άνεμοι από την Μπαρμπαριά
κι έναν χρησμό καλό ζητήσαν της Πυθίας
ποια γη θα βρούνε για ν’ ανάψουνε φωτιά
Εκεί που σμίγουνε του κόσμου τα ποτάμια
και τα φαράγγια γεννοβόλαγαν καρπούς
εκεί που ο θάνατος γιορτάζεται σαν γέννα
κι ήρωες μάρτυρες γυρίζουν τους τροχούς
Ξέρεις τη γη που ζουν η Ήρα και η Ρέα
και περιβρέχεται από θάλασσα ωραία
κι αυτοφυής ανθεί πανέμορφος ελαία
ξέρεις τη γη όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα