Καζαντζίδης Στέλιος Γκρέυ ΚαίτηΧιώτης Μανώλης1954
Είμαι μια μάνα έρημη
που ζω δυστυχισμένα
δυο παλληκάρια ανάθρεψα, ανάθρεψα,
δε χάρηκα κανένα.
Η φυλακή κι η ξενιτιά
μ’ αφήσανε χωρίς παιδιά.
Το πρώτο παλικάρι μου,
τι κρίμα κι αμαρτία
το χαίρεται η φυλακή, η φυλακή,
γυναίκα είν’ η αιτία.
Η φυλακή κι η ξενιτιά
μ’ αφήσανε χωρίς παιδιά.
Ο άλλος ο λεβέντης μου
ταξίδεψε στα ξένα,
τον χαίρεται η ξενιτιά, η ξενιτιά
κι αλίμονο σ’ εμένα.
Η φυλακή κι η ξενιτιά
μ’ αφήσανε χωρίς παιδιά
Το τραγούδι «Η φυλακή κι η ξενιτιά» παρουσιάζεται σε ερμηνεία Καζαντζίδης Στέλιος Γκρέυ Καίτη. Κυκλοφόρησε το 1954 και ανήκει στο μουσικό είδος «Ρεμπέτικο». Περιλαμβάνεται στον δίσκο «78 στροφές». Τη μουσική έγραψε Χιώτης Μανώλης και τους στίχους Κολοκοτρώνης Χρήστος. Θεματικά, το τραγούδι εντάσσεται στην κατηγορία «Πόνος Της μάνας Φυλακή Ξενιτιά». Παρακάτω θα βρείτε ολόκληρους τους στίχους.