Το αποφάσισες μου λες
για πάντα να μ’ αφήσεις
Και μες στα ξημερώματα
ζητάς να μου μιλήσεις
Ότι κι αν θέλεις να μου πεις
δεν έχει σημασία
Το μόνο που με ενοχλεί
που σου `δωσα αξία
Φύγε κι εσύ
νομίζεις πως με νοιάζει
συνήθισα μακρυά σου
συνέχεια να χαράζει
Φύγε κι εσύ
συνήθισα μονάχος
ήσουν για μένανε θα πω
ακόμη ένα λάθος
το πιο μεγάλο λάθος
Αδικαιολόγητα ζητάς
να μου δικαιολογήσεις
Κάνε στ’ αλήθεια ότι θες
δε θέλω εξηγήσεις
Το ήξερα απ’ την αρχή
δεν ήσουνα για μένα
Μου φάνηκες αληθινή
μα ήσουν ένα ψέμα
Φύγε κι εσύ
νομίζεις πως με νοιάζει
συνήθισα μακρυά σου
συνέχεια να χαράζει
Φύγε κι εσύ
συνήθισα μονάχος
ήσουν για μένανε θα πω
ακόμη ένα λάθος
το πιο μεγάλο λάθος