Ζούμε σ’ ένα κόσμο
που ‘χει πάθει βλάβη
μοιάζει με καράβι
δίχως μηχανή
Κι ίσως αν οι βλάβες
δεν διορθωθούνε
να τον καταπιούνε
οι ωκεανοί
Δε μ’ ενδιαφέρει
αν η γη γυρίζει
και γιατί γυρίζει
με ρυθμό αργό
Κι αν θα σταματήσει
δε μ’ ενδιαφέρει
μου κρατάς το χέρι
και γυρίζω εγώ
Είσαι αυτό που θέλω
το ‘χω καταλάβει
είσαι ό,τι μ’ ανάβει
και με λειτουργεί
Ο δικός μου κόσμος
το γλυκό σου στόμα
το ζεστό σου σώμα
η δική μου γη
Κάτι λέει συμβαίνει
με της γης τη σφαίρα
μέρα με τη μέρα
χάνει μια στροφή
Κι ίσως σταματήσει
αν δεν βρουν τα λάθη
και μοιραία θα ‘ρθει
η καταστροφή
Δε μ’ ενδιαφέρει
τι θα πάθει ο κόσμος
κι αν χαθεί συντόμως
δε μ’ απασχολεί
Κι έστω κι αν βουλιάξει
τι με νοιάζει εμένα
τώρα έχω εσένα
και μου πάει πολύ
Είσαι αυτό που θέλω
το ‘χω καταλάβει
είσαι ό,τι μ’ ανάβει
και με λειτουργεί
Ο δικός μου κόσμος
το γλυκό σου στόμα
το ζεστό σου σώμα
η δική μου γη
Δε μ’ ενδιαφέρει
αν η γη γυρίζει
και γιατί γυρίζει
με ρυθμό αργό
Κι αν θα σταματήσει
δε μ’ ενδιαφέρει
μου κρατάς το χέρι
και γυρίζω εγώ