Πως μ’ αρέσει το πιοτό
μ’ αρέσει και το πίνω να ξεχνώ
με σαμπάνιες και “Μάρκο”
τον κάθε πόνο σβήνω σβήνω και ξεχνώ
Εβίβα ρεμπέτες εβίβα παιδιά
μες τη ρεμπέτικη τούτη βραδιά
παίξε μπουζούκι μου κι όχι πολλά
λίγα χρόνια και καλά
Στης ταβέρνας τη γωνιά
αράζω κάθε βράδυ μοναχός
με μπουζουκομπαγλαμά
ξεχνάω κάθε ντέρτι ντέρτι ο φτωχός
Εβίβα ρεμπέτες εβίβα παιδιά
μες τη ρεμπέτικη τούτη βραδιά
παίξε μπουζούκι μου κι όχι πολλά
λίγα χρόνια και καλά
Δεν το κρύβω ούτε στιγμή
μ’ αρέσει και το πίνω σαν μπεκρής
δε μου καίγεται καρφί
κι αν δε ρουφήξω χείλια χείλια μιας μικρής