Είχες τα μάτια σου κλειστά
και δεν κοιμήθηκα
Είχες τα χέρια σου ανοιχτά
κι εγώ φοβήθηκα
Κι όταν στην τόση απουσία σου
στην τόση απουσία σου διψάω
κοντά στο σκουλαρίκι σου κοντά
να σου το τραγουδάω
Θα γίνω χίλιες μαχαιριές
να σ’ αγκαλιάσω
Κι εσύ δεν κόπηκες
Φίλησα χίλιους δυο προτού να σ’ αρνηθώ
μα δεν προδόθηκες
Θέλω μονάχα να ορκιστώ
στ’ αρώματά σου
πως τα όνειρά μου ήταν θολά
σαν τα δικά σου
Δεν τα πίστεψα ποτέ
τα είχα ανάγκη όπως ποτέ
μα στην υγειά σου
Πάντα θα γέρνω για να δω
τα σύννεφα στα γόνατά σου
Η πόλη σου φυσάει
φυσάει στα μάτια μου
Τα πέτρινα φιλιά σου στα μάτια μου
που ποτέ δε θα χορτάσω
ποτέ κι αν σε μαγέψω
Η ζωή μου πως φλερτάρει
ότι δεν είμαι ικανός να προστατέψω