Τι κι αν ανάψεις το φως
Δεν είναι ο πόνος κρυφός
Έχει μάτια, έχει στόμα, γέλιο και φωνή
Αίσθηση, απουσία ζωντανή
Είν’ ο έρωτας αγκάθι που το δάχτυλο τρυπά
Μια στάλα αίμα που σου βάφει και το πριν και το μετά
Κι αν έχει πέσει χιόνι μέσα στην καρδιά
Μονάχα μη σβηστεί η φωτιά
Δίπλα σου η σκέψη πετά
Λες κι υπάρχει μετά
Πήγα πάλι να σου κόψω άσπρο γιασεμί
Μόνος μου στην ίδια διαδρομή
Είν’ ο έρωτας αγκάθι που το δάχτυλο τρυπά
Μια στάλα αίμα που σου βάφει και το πριν και το μετά
Κι αν έχει πέσει χιόνι μέσα στην καρδιά
Μονάχα μη σβηστεί η φωτιά