Δώσ’ μου μια μέρα αληθινή
μες την ψευτιά και τη ντροπή
χίλιες μια νύχτες με μεθάς
κλειστά χαρτιά μην μου κρατάς
Τα όνειρά μας παίξαμε
στον κόσμο δεν χωρέσαμε
ψύχραιμοι τώρα και ταπί
ας βρούμε την ανατολή
Κάνε να βγει ξανά ο ήλιος το πρωί
κάνε ν’ αντέξουμε άλλη μια στροφή
Για πόσο θα ΄ναι ακόμα οι δρόμοι ανοιχτοί
που τελειώνει η στιγμή
Κι αν η αγάπη πέρασε
κι αν η ζωή μας γέλασε
εγώ είμαι εδώ και μη μου σκας
θα γίνω κλόουν να γελάς
Της νύχτας μου βασίλισσα
τα χρόνια μου ξεφτίλισα
μες την ψευτιά και τη ντροπή
δώσ’ μου μια μέρα αληθινή
Κάνε να βγει ξανά ο ήλιος το πρωί
κάνε ν’ αντέξουμε άλλη μια στροφή
Για πόσο θα ΄ναι ακόμα οι δρόμοι ανοιχτοί
που τελειώνει η στιγμή
Δώσ’ μου μια μέρα αληθινή
τι πάει χαμένο και τι ζει
που θα ‘μαι αύριο αδιαφορώ
το εδώ και τώρα σου ζητώ
Οι απαντήσεις λιώσανε
και οι σοφοί τελειώσανε
σε μια παράλογη εποχή
η λογική μου είσαι εσύ