Χιλιόμετρα και χρόνια μας χωρίζουν
κι ας ήτανε σαν χθες πικρό φιλί
στο αντίο σου μπορούσα να πεθάνω
όμως θα ζήσω θα ξεχάσω θα το δεις
Δε σε θυμάμαι δε σε γνώρισα
για χάρη σου δεν πόνεσα
δεν ήσουν κάτι αληθινό για μένα
Μονάχα αν θα σ’ αρνηθώ
θα βρω τον τρόπο για να ζω
γι’αυτό κι εγώ συνήθισα στο ψέμα
γιατί ήσουνα μονάχα ένα ψέμα
Τα μάτια μου κι αν έγιναν καθρέφτης
για να θυμάμαι τη δική σου τη μορφή
θα σπάσει γιατί έχει γίνει ψεύτης
δεν είσαι εικόνα μες στη μνήμη μου να ζει
Δε σε θυμάμαι δε σε γνώρισα
για χάρη σου δεν πόνεσα
δεν ήσουν κάτι αληθινό για μένα
Μονάχα αν θα σ’ αρνηθώ
θα βρω τον τρόπο για να ζω
γι’ αυτό κι εγώ συνήθισα στο ψέμα
γιατί ήσουνα μονάχα ένα ψέμα