Είσαι εδώ, σιγά μιλάς
ήρθες ξανά και θες εδώ να μείνεις
Είσαι εδώ, πολλά ζητάς
ήσουν φωτιά και σ’ έχω δει να σβήνεις
Πάψε να λες πως μ’ αγαπάς
πως με ζητάς την ώρα που βραδιάζει
Πάψε να λες πως μ’ αγαπάς
Το ’μαθα πια καθόλου δε σε νοιάζει
Δε σε νοιάζει και το `χεις δείξει
δε σε νοιάζει αν μου `χεις λείψει
δε σε νοιάζει μην κάνεις θέμα
μην κοιτάζεις μ’ αυτό το βλέμμα
Δε σε νοιάζει και το `χεις δείξει
δε σε νοιάζει αν μου `χεις λείψει
δε σε νοιάζει για τα φιλιά μου
για την άδεια την αγκαλιά μου
Μη ρωτάς για μένα
σε τι κόλαση γυρνάω
Μη ρωτάς αν σε θυμάμαι
μη ρωτάς αν σ’ αγαπάω
Μη ρωτάς λοιπόν για μένα
μη γυρνάς σε αναμνήσεις
Δε χρειάζεται να ξέρεις
αφού πια δε θα γυρίσεις
Είσαι εδώ και θες να πω
αν δε σε δω πως δεν περνάει ο χρόνος
Είσαι εδώ κι εγώ κρατώ
σα μυστικό πως νιώθω πάντα μόνος
Δε σε νοιάζει και το `χεις δείξει
δε σε νοιάζει αν μου `χεις λείψει
δε σε νοιάζει μην κάνεις θέμα
μην κοιτάζεις μ’ αυτό το βλέμμα
Δε σε νοιάζει και το `χεις δείξει
δε σε νοιάζει αν μου `χεις λείψει
δε σε νοιάζει για τα φιλιά μου
για την άδεια την αγκαλιά μου
Μη ρωτάς για μένα
σε τι κόλαση γυρνάω
Μη ρωτάς αν σε θυμάμαι
μη ρωτάς αν σ’ αγαπάω
Μη ρωτάς λοιπόν για μένα
μη γυρνάς σε αναμνήσεις
Δε χρειάζεται να ξέρεις
αφού πια δε θα γυρίσεις