Μου ‘βαλες μεγάλο πόνο στην καρδιά
έφυγες και μαραζώνω κούκλα μου γλυκιά
Τα δικά σου μαύρα μάτια δεν τα λησμονώ
κι αν με κάνανε κομμάτια
λειώνω και πονώ
Ωχ δε σε λησμονώ
αχ λειώνω και πονώ
Μαύρη η ώρα κι η στιγμή
π’ αγάπησα εσένα
και είμαι πάντα στη ζωή
με μάτια δακρυσμένα
Μακριά μου πώς αντέχεις πώς βαστάς
Και γι’ αυτόν που αγαπούσες τώρα δεν ρωτάς
Τόσα χρόνια με κερνούσες χάδια και φιλιά
και απόψε ίσως είσαι σ’ άλλη αγκαλιά