Τα φώτα σβήνω, στην ψυχή μου
και την κλειδώνω δύο φορές
Εδώ τελειώνει, η αντοχή μου
εδώ τελειώνουν και οι ενοχές.
Μ’ ένα blue jean και γεμάτη καρδιά
παίρνω επιτέλους καινούργιο δρόμο
δεν είμαι εγώ στο ‘χα πει για πολλά
μόνη μου και όλα καλά.
Αυτό που τώρα με λυτρώνει
κάποτε έμοιαζε σκληρό
μα όσο η νύχτα μεγαλώνει
τόσο μου φαίνεται σωστό.
Μ’ ένα blue jean και γεμάτη καρδιά
παίρνω επιτέλους καινούργιο δρόμο
δεν είμαι εγώ στο ’χα πει για πολλά
μόνη μου και όλα καλά.