Γίνε δικιά μου απόψε ζωγραφιά μου
κι άσε τη νύχτα να μας πάρει μακριά
κι όλα τ’ αστέρια ν’ ανάψουν σαν κεριά
Κι ασ’ τους άλλους να μιλάνε για αγάπες που πονάνε
Κι ασ’ τους άλλους να μιλάνε παραμύθια να πουλάνε
Έχω εσένα και μου φτάνει κι η αγάπη σου με κάνει
βασιλιά, φτωχό κι αλήτη και πετάω σαν σπουργίτι
Γίνε δικιά μου απόψε Παναγιά μου
κι άσε το κύμα να παίξει μουσική
κι αν είναι λάθος θα φταίξουμε μαζί
Κι ασ’ τους άλλους να μιλάνε για αγάπες που πονάνε
Κι ασ’ τους άλλους να μιλάνε παραμύθια να πουλάνε
Έχω εσένα και μου φτάνει κι η αγάπη σου με κάνει
βασιλιά, φτωχό κι αλήτη και πετάω σαν σπουργίτι