Έτσι με φωνάζουνε πολλοί:
“Αρχοντορεμπέτισσα τρελή”.
Σ’ όλους παίζω την Μπερλίνα
και τρελαίνω την Αθήνα,
είμαι γυναίκα που ξέρω καλά τη ζωή.
Άφησα το φτωχομαχαλά
για να περπατήσω σε χαλιά,
στα σαλόνια όταν μπαίνω
όλους παρολί τους παίρνω,
είμαι γυναίκα που ξέρω καλά τη ζωή.
Αν μου τύχει άντρας πονηρός
κι είναι στην αγάπη του σκληρός,
δεν μπερδεύουμαι στα δίχτυα
δεν γουστάρω καρδιοχτύπια,
είμαι γυναίκα που ξέρω καλά τη ζωή.