Άνετα μπορώ μια μέρα να σ’ αφήσω και να φύγω
είναι κρίμα για ένα ψέμα να πεθαίνω λίγο λίγο.
άνετα μπορώ να κάνω το χαμόγελό σου δάκρυ
θα πονέσω μα στο τέλος θα τη βρω εγώ την άκρη
Άνετα, άνετα;
Άνετα μπορώ μια μέρα άλλος άνθρωπος να γίνω
να σε βγάλω από τη ζωή μου σημασία να μην δίνω.
άνετα μπορώ να κάνω το χαμόγελό σου δάκρυ
θα πονέσω μα στο τέλος θα την βρω εγώ την άκρη
Δε θα αφήσω τα φιλιά σου άλλο πια να με πονάνε
όλο υποσχέσεις είσαι και όλο μόνη μου κοιμάμαι.
Μη, μη ρωτάς γιατί, γιατί στο είχα πει.
Άνετα μπορώ μια μέρα να σ’ αφήσω και να φύγω
είναι κρίμα για ένα ψέμα να πεθαίνω λίγο λίγο.
Δε θα αφήσω τα φιλιά σου άλλο πια να με πονάνε
όλο υποσχέσεις είσαι και όλο μόνη μου κοιμάμαι.
Μη, μη ρωτάς γιατί, γιατί στο είχα πει
Άνετα μπορώ μια μέρα, άνετα μπορώ μια μέρα
άνετα μπορώ μια μέρα, άνετα μπορώ μια μέρα.
άνετα μπορώ να κάνω το χαμόγελό σου δάκρυ
θα πονέσω μα στο τέλος θα την βρω εγώ την άκρη.
Δε θα αφήσω τα φιλιά σου άλλο πια να με πονάνε
όλο υποσχέσεις είσαι και όλο μόνη μου κοιμάμαι.
Μη, μη ρωτάς γιατί, γιατί στο είχα πει.