Με ρωτάτε τι κάνει και αν άκουσα νέα της,
Αν τη σκέφτομαι ακόμα κι αν μου λείπει η παρέα της,
Με τα λόγια φαρμάκι μες τη σκέψη μου ρίξατε,
Πονεμένη ιστορία η κουβέντα που ανοίξατε
Δε μιλάω για κείνη που ποτέ δε μ’ αγάπησε
Και πληγή που δεν κλείνει στη ζωή μου κατάντησε,
Δε μιλάω για κείνη που παλάτια μου έταξε
Και μετά την ψυχή μου σαν παλιόχαρτο πέταξε
Τ’ όνομά της και μόνο όταν λέτε τρελαίνομαι,
Μη μου δίνετε άλλη αφορμή να πικραίνομαι,
Την καρδιά μου αφήστε να ξεχάσει όσα ένιωσε
Κι αν πονάτε για μένα, η συζήτηση τέλειωσε
Δε μιλάω για κείνη που ποτέ δε μ’ αγάπησε
Και πληγή που δεν κλείνει στη ζωή μου κατάντησε,
Δε μιλάω για κείνη που παλάτια μου έταξε
Και μετά την ψυχή μου σαν παλιόχαρτο πέταξε